Hacerûl Esved

Peygamber Efendimiz Hacerül Esved’i çokça öperdi.

Hz. Ömer R.A onu öper ve şöyle derdi: “Muhakkak ben biliyorum ki sen ancak bir taşsın. Ne zarar ne de menfaat verirsin, Eğer Rasülüllah’ın seni öptüğünü görmeseydim seni öpmezdim.”

Sonra (göz yaşları) elbisesinin üzerine ulaşıncaya kadar ağladı. Hacer-i esvedin ilerisine yöneldi de Ali K. V’yi gördü. “Ey Ebel Hasan! Burada gözyaşları döküldü, dualar kabul edildi.” Hz. Ali şöyle dedi: “Ey Emirel Müminin. Senin dediğin gibi değil. Muhakkak o menfaat de zarar da verir.” Hz. Ömer: Nasıl? Deyince: Hz. Ali (k.v.) “Cenab-ı Hak ruhlardan misakı alınca onlar üzerine bir yazı yazdı. Ve o belgeyi bu taşın içine yerleştirdi. Müminlere vefa ile şehadet eder. Muhakkak ben Rasülüllah’ın şöyle dediğini işittim: Kıyamet gününde kendisi için beliğ bir lisan olduğu halde haceri esved getirilir. Kendisini istilam edene, tevhid ile şehadette bulunur.” (Erzekî 1/323)

➢ Cenab-ı Hak alemi ervahta verdiğimiz ahdi 3 nüsha yapmış.

➢ Biri levh-i mahfuzda,

➢ Biri kalbimizde,

➢ Biri de hacerul esvedin içerisinde.

Hacerul esvedi selamlar iken şöyle niyet ediyoruz: “Ya Rab, kalbimizdeki ahidname ile hacerul esad’ın içerisindeki ahidnameyi karşılaştırıyor, imanımı tazeliyorum.”

نَزَلَ الحَجَرُ الأَسْوَدُ مِنَ الجَنَّةِ، وَهُوَ أَشَدُّ بَيَاضًا مِنَ اللَّبَنِ، فَسَوَّدَتْهُ خَطَايَا بَنِي آدَمَ.   رواه الترمذي

Hadis: “İbn-i Abbas R.A den. Rasülüllah S.A.V şöyle buyurmuşlardır: “Hacerül Esved Cennetten indi. O sütten daha beyazdı. Onu ademoğlunun hataları siyahlaştırdı. (Süneni Tirmizi 3/226)

19

HACER-İ ESVED’İN TARİHÇESİ:

Hacerül Es’ad ve Makam, Hz. Âdem ile Cenneten indirilmiştir. Hz. Nuh A. S’ın tufanında Hz. Allah Hacerül Es’adı Cebel-i Ebi Kubeys’e emanet etmiştir.

Hz. İbrahim ve İsmail A.S beytullah’ı inşa ederken tavafa başlamak için alamet olacak bir taş istemiş. Hz. İsmail böyle bir taş ararken Cibril-i Emin Cebel-i Ebi Kubeys’ten Hacerül es’adı alarak bizzat kendisi yerine yerleştirmiş. Diğer bir rivayette de Ebu Kubeys dağından bir ses gelir. “Bana gel Ya İbrahim. Senin emanetin bende” Hz. İbrahim taşı alarak yerleştirmiş. (Ahbarı Mekke 1/65)

إِنَّ الرُّكْنَ وَالْمَقَامَ يَاقُوتَتَانِ مِنْ يَاقُوتِ الْجَنَّةِ، طَمَسَ اللَّهُ نُورَهُمَا، وَلَوْ لَمْ يَطْمِسْ نُورَهُمَا لَأَضَاءَا مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ.

Hadis: “Rükün ve makam Cennet yakutlarından birer yakuttur. Şayet Hz. Allah onların nurlarını söndürmeseydi doğu batı arasını onunla ziyalandırırdı.” (Sünen-i Tirmizi 3/226)

Hadis: “Hacer-i Esved Cennet yakutundan beyaz bir yakuttur. Onu ancak müşriklerin hataları siyahlaştırmıştır. Kıyamet gününde Uhud dağı misli büyüklükte ba’s olunur. Ehl-i dünyadan kendisine selam veren ve kendisini öpenler için şehadet ederler.” (Sahihi İbn-i Huzeyme 4/220)

Hadis: İbn-i Ömer (R.A) den. “Rasülüllah S.A.V Hacer-i Esvede yöneldi. Sonra dudaklarını onun üzerine koydu. Uzunca ağladı. Sonra döndü. Ömer bin Hattab R.A da ağlar olunca: Ya Ömer işte burası göz yaşlarının döküldüğü yerdir.” (İbn-i Mace Sahihi İbn-i Hazeyme 4/212)

20

Hadis: Ömer İbn-i Hattab R.A den. Peygamber Efendimiz s.a.v onun için şöyle buyurdu: “Ya Ömer, sen kuvvetli bir adamsın. Haceri es’adda izdihama sebebiyet verip, zayıflara eza verme, eğer bir boşluk bulursan onu istilam et. Şayet bulamazsan dön ve tehlil ve tekbir getir.” (Müsned-i Ahmed 1/28)

➢ Dört mezhebin ittifakıyla kimseye eziyet etmeden kendi de eza görmeden selamlamak lazımdır. Çünkü selamlamak ve öpmek sünnet, ezadan kaçınmak vaciptir. Eğer boşluk bulursa selamlar, değilse tekbir ve tehlil getirerek tavafa devam eder.

Müdafaa ve eza vermemek istilamın adabındandır. Çünkü öpmek, sünnet, insanlara ezayı terk etmek ise farzdır. (Bahr-u Raik 2/351)